Küçük çocuğunuza bir şey söylerken, diz çökerek onunla aynı hizaya gelmeye çalışın,sizinle işbirliği yapmaya daha istekli olduğunu göreceksiniz.
Çocuğunuzun her yaşta anlattığını, sıkıntıdan patlasanız bile cankulağıyla dinleyin.Söyleyeceklerini bilseniz bile çocuğunuzu iyi dinleyin.Vaktiniz yoksa bunu ona söyleyin ve sonra dinleyin.
Çocuğunuzun anlattıklarını dinlemiyorsanız,bir süre sonra onun da sizi dinlemediğini farkedersiniz.
Çocuğunuzu yargılamadan dinleyin,böylece onun gerçek duygu ve sorunlarını öğrenme şansınız olur.
Çocuğunuzun duygularına karşı çıkmayın,düşüncenin doğrusu-yanlışı olsa bile duygunun doğrusu-yanlışı olmaz.
Korkuyorum diyorsa "ne var bunda korkacak" diye karşı çıkmak yerine, demek korkuyorsun diyerek sarılın,göreceksiniz hem korkusunu anlatacak hem de onu yenme şansı artacaktır.
Çocuğunuza emir vermeyin,ondan isteyin.
Çocuğunuzu kendiniza düşman etmek istemiyorsanız, bir başarısızlığından sonra "ben sana demedim mi?" demeyin.
Haksızlığa uğradığınıza inandığınız bir yerde hakkınız arayış biçiminize çocuğunuzun tanık olmasını sağlayın.Ona kavga etmeden ve bağırmadan haksızlıklara karşı çıkmanın mümkün olduğunu gösterin.
Bir tarTışma sırasında asla bir kaç sorunu birlikte çözmeye çalışmayın,sorunları teker teker ele alın.
Çocuğunuzun ilgilendiği konulardan,kitaplardan,müzikten zevk almaya çalışın.İyi arkadaşlık,paylaşılan ortak heyecanlarla gerçekleşir.
Çocuğunuzun yaptığı bir şeyden hoşlandığınızda,bunu sebebiyle belirtin.Böylece otomatik teşekkür yerine insanları mutlu eden özel teşekküre geçebilirsiniz.
Çocuklarınızı; spor,tiyatro gösterisi,diploma töreni gibi özel günlerinde yalnız bırakmayın